امروز بعد از مدتها طنین صدای گرم نیلوفر توی وجودم رخنه انداخت . شاید توی اون لحظات دوست داشتم مازیلا رو از خواب بیدار کنم تا با مادرش صحبت کنه و به نوعی میخواستم لذت دوچندانی رو نصیب خودم کرده باشم .چراکه دیدن خوشحالی بچه ها و تجسم خنده ی نیلوفر تمام چیزیه که میخوام . راستش دلم نیومد مازیلا رو بیدار کنم , آخه بس که تو مهد شیطونی میکنه به محض اینکه از راه رسید  رو پاهام خواب رفت  .گوزیلا هم با دوستاش تو کوچه مشغول توپ بازی بود .و خلاصه فرصی دست داد تا منو عیال به یاد روزهای شیرین گذشته با هم بحرفیم .گفت نازیلا هم خوبه و خدا رو شکر همه چیز داره به خوبی و طبق برنامه پیش میره . اگه خدا بخواد نزدیک به ۱ ماه دیگه بچه ی سومی هم بدنیا میاد و روز به روز عطش بیشتری برای ذیدن نیلوفر و بچمون دارم .دیگه دیگه امروز از هر دری گفتیم و کلی خندیدیم.الان هم در حالی که این پست رو میفرستم نیلوفر اس داده که داره فیلم کمدی! میبینه .خدا جون از اینکه اینقدر ما رو دوست داری و بهمون حال میدی ازت منونم .

چند روز دیگه جشن تولد گوزیلاس و نمیدونم چه کادویی واسش بگیرم .شاید بودن مامان نیلوفرش میتونست بهترین هدیه براش باشه . اما فعلا قسمت اینه که منو دو تا بچه ی کوچولو تو این خراب شده به شوق اینکه یه روزی نیلو با اتمام تحصیلاتش برمیگرده زندگی میکنیم و به فردایی روشن امیدواریم .فقط دل دل میکنم مادرشون زودتر بیاد تا بچه هارو برداریم بریم استرالیا . راستش از شما چه پنهون گوزیلا تو مدرسه هر روز حرفای زشت یاد میگیره .جدیدا رفته رو بازوش خالکوبی یا به قول خودش تاتو کرده  " رفیق بی کلک مادر .  چوپان دروغ گو پدر " ! البته از یه طرف حق داره . آخه بس که بهش گفتم مامانت امروز میاد فردا میاد .رو ما اینجوری اسم میذاره . ولی چکار کنم که گل پسر باباس و مثل چشام دوسش دارم . و اونه که دو روز دیگه باید هوای آبجی مازیلا و نازیلاشو داشته باشه . آخ گفتم نازیلا . راستش هنوز به دنیا نیومده ولی آخرین بار که با نیلوفر رفتیم سونوگرافی گفتن دختره ماهم اسمشو گذاشتیم نازیلا. گرچه از همون روز اول سلامتی خودشون و نیلوفر برام از همه چیز واجب تره وگرنه نرو مادگیشون فرقی نفکوله . اول خدا سلامتی بده . فعلا